search instagram arrow-down

volg ons op SOCIAL MEDIA

Hersenspinsels

Confession friday - Toen ik van vegetarish besloot veganist te worden omdat ook het consumeren van melk en eieren niet meer paste bij mijn overtuiging van Ahimsa (geweldloosheid), nam ik me voor geen activist te worden. En toch vind ik mezelf vaak in de situatie die daar sterk op lijkt. Ik respecteer ieder in de keuze om wel of geen dierlijke producten te gebruiken alleen rijmt het voor mij niet altijd in de houding die we hebben tegenover de wereld. . Veel producten die genuttigd worden zijn van huis uit meegeven. We zijn het gewend. Tenslotte waren er vroeger zelfs campagnes (om de veehouderij te stimuleren) dat melk de witte motor was. En voor lange tijd (lang, lang, lang geleden) was dit allemaal nog in harmonie met de natuur. Er was geen overconsumptie en er waren een stuk minder monden te voeden. Echter anno 2019 is er weinig meer van die harmonie te merken. Dieren lijden voor menselijke genoegen, en zoals met vele dingen waar ik mijn handen niet aan wil branden zijn we (zeker in NL) nogal gehecht aan onze ‘tradities’. . Wat is het verschil tussen een aap of een kip als het gaat om dierenleed? Waarom vinden we het opsluiten van een hond erger dan een varken? Als het gaat om Ahimsa is het voor beide hetzelfde toch? Waarom vinden we het gewoon dat een koe na haar kalf melk blijft geven terwijl het kalf niet meer gezoogd hoeft te worden maar als een kind oud genoeg is stopt de moeder met de melk productie. Waarbij overigens de koe als waardeloos/overbodig gezien wordt als de melkproductie afneemt... ik hoef daar denk de vergelijking met een mens te maken. . Met dank aan Elric zag ik een prachtige documentaire over hoe het wél kan. In harmonie, met respect. Our Biggest Little Farm waarin dappere mensen met een hele lange adem laten zien hoe het mogelijk is. Ikzelf zou nog steeds geen vlees consumeren maar heb er minder problemen mee dan hoe we nu dieren behandelen. Mocht je een link willen stuur me even een berichtje 📩
Wanneer ga je over jouw grens en wanneer weet je of er nog ruimte is? Of een andere vraag, is het nodig om die grens altijd op te zoeken? Wat is daar te winnen? Om constant je zenuwstelsel op scherp te zetten? . Ik denk zelf dat de grens opzoeken kan leiden tot progressie. Als je nooit de grens opzoekt weet je nooit of jouw potentie groter is dan je nu al weet. Maar dat is wellicht niet in alle situaties noodzaak. Een balans tussen inspanning en ontspanning.
Range of motion 🚫 De manier waarop we bewegen is voor elke persoon verschillend. Een leraar kan je opties bieden om te mogen onderzoeken wat bij jou past, suggesties en alternatieven te bieden of aan te moedigen je lichaam te verkennen. Er is echter maar één iemand die echt kan voelen/ervaren wat echt werkt en waar die bewegingsvrijheid stopt en ook daar de grens te leggen dat wellicht sommige houdingen niet nu of wellicht nooit voor je geschikt zijn.

Algemene voorwaarden

Klik hier voor de algemene voorwaarden voor het volgen van lessen bij Bhaskaraya Yoga.

Klik hier voor de privacy verklaring omtrent het verwerken van klant gegevens bij Bhaskaraya Yoga.

© Alle foto’s gebruikt op deze website zijn persoonlijk eigendom.