Diep geraakt

Muziek die mij diep in hart en ziel raakt, elke keer weer. Klassieke Zuid-Indiase (carnatische) muziek gezongen door Bombay Jayashree soms in verschillende dialecten. Ik hoorde haar stem, met de magische aantrekkingskracht, voor het eerst in de film Life of Pi uit 2012. De film begint met een lied terwijl de camera allerlei bijzonder dieren en planten laat zien in een Indiase dierentuin waarin Pi is opgegroeid. Het lied heet ‘Pi’s Lullaby’ wat zoveel betekend als het slaaplied van Pi in Tamil (Zuid-Indias dialect). De stem boeide mij zoveel dat ik meer over haar ben gaan opzoeken en alle liederen die zijn even prachtig. Ze worden door verschillende artiesten gezongen en sommige zijn ook heel bekende maar deze specifieke klank raakt mij diep.

In 2013 ging ik voor het eerst naar India voor een Vipassana meditatie retraite van 10 dagen. Door omstandigheden moest ik een vrij snelle keuze maken waar dit zal plaatsvinden en het werd Dhamma Ganga in Kolkata aan de Ganges rivier. Ik zette wat muziek op mijn mediaplayer om in het vliegtuig nog eens naar die klanken te luisteren. Een album van Bombay Jayashree “Atma-Soul” was een van mijn keuzes. Pas in het vliegtuig van Dubai naar Kolkata zette ik het album op. Wederom prachtige melodieën en een weergaloos stemgeluid trof mij. Tot nummer 4 begon genaamd “Mann Imayamalayangal”. Tranen rolde over mijn wangen. Ik had nog nooit zoiets gehoord.

Aan het eind van de retraite was ik vrij snel klaar met mijn spullen pakken en mijn kamer schoonmaken en had nog wat tijd om in en rond de ashram te kijken voor we naar het centrum gebracht konden worden. Ik liep naar de naastgelegen ghat (toegang tot de rivier). Anders dan anders in India was het muisstil. De rivier was zeer kalm en slechts 1 vrouw was in de vroegte haar was aan het doen in de rivier. Dichte mist hing over het water en de overkant was nauwelijks zichtbaar. De zon probeerde met al zijn kracht door de mist heen te komen om het land weer te verwarmen. Opnieuw een magisch moment en in mijn hoofd hoorde ik het nummer Mann Imayamalayangal. Weer raakte het mij en daar kwamen de tranen weer. Zacht zong de vrouw een waarschijnlijk Bengaals lied terwijl zij in alle rust, na de was, haar lichaam reinigde. Ik besloot haar niet te storen en slechts 1 foto te maken van het wonderlijke ritueel. Voor mij zijn dit beeld en het lied met elkaar verbonden geraakt. Een prachtige herinnering aan mijn eerste bezoek aan moeder India.

Ik heb het album Atma-Soul ruim 2 jaar dag in dag uit tijdens het op en neer reizen door Nederland met de trein of op reis afgespeeld. Ik versta er niks van maar dat is misschien niet eens belangrijk.

Om Shanti.

Listen to the song on YouTube: Mann Imayamalayangal – Bombay Jayashree

————————————-

Deeply touched.

Music that touched my heart and soul. Classical South-Indian (carnatical) music sung by Bombay Jayashree in different dialects. I heard her voice, with magical force of attraction, for the first time in the movie Life of Pi from 2012. The movie starts with a song while the camera shows us multiple special animals and plants in an India zoo where Pi grew up. The song is called ‘Pi’s Lullaby’ and is sung in Tamil (South-Indian dialect). This voice had such a great attraction to me that i started looking for more songs on Bombay Jayashree and all are evenly beautiful. Many are sung by more artists and some are even more famous but this specific sounds touches me most.

In 2013 i went to India for the first time to attend a 10-day Vipassana discourse. Due to circumstances i had to make a quick discission when this would be an i came to Dhamma Ganga in Kolkata next to the Ganges river. I decided to place some music on my media device to play on the flight to listen to some more of these sounds. The album Atma-Soul from Bombay Jayashree was one of my choices. When i was on my flight from Dubai to Kolkata i put the album om. Again sweet melodies and a matchless voice got to me. Until song number 4 started called “Mann Imayamalayangal”. Tears streamed down my face. I never heard something like this.

At the end of the retreat i was quite quickly with packing and cleaning up my room. And had some time to look around at the ashram before we went back to the centre of Kolkata. I walked up to the ghat (entrance to the river). Unlike other days in India it was super quiet. The river was calm and only one woman was doing her laundry in the early morning in the river. Thick fog hang over the water and the other side of the river wasn’t very visible. The sun tried her best to come through the fog and warm the earth again. Again i found a magical moment and in my head i heard the song Mann Imayamalamangal. Again i touched me deeply and there were the tears again. Softly the woman was singing a probably Bengal song while in all peace she was cleaning her body. I decided not to bother her and just take one photo of magical ritual. For me this image and the song became connected. A beautiful memory to my first visit to mother India.

I played the album Atma-Soul for over 2 years day in, day out when i traveled through The Netherlands for work or when i went on holiday. I don’t understand even one word but maybe that’s not even important.

Om Shanti.

Kolkata 1


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s